Przyjaźń

Dyskusje na temat typu 9
Fi5heR
Posty: 50
Rejestracja: poniedziałek, 22 kwietnia 2013, 12:53
Enneatyp: Mediator

Przyjaźń

Postautor: Fi5heR » sobota, 18 lutego 2017, 19:31

Jak wiadomo enneagramowe 9 (szczególnie te ze skrzydłem 1) są uznawane za te osobowości, które najłatwiej zjednują sobie innych ludzi m.in. przez swoją umiejętność płynięcia z prądem i rozumienia potrzeb innych. Jednocześnie 9 potrafią być osobami niesamowicie skrytymi (i zbyt dobrymi zarazem) w kwestii własnych problemów przez, co często są wykorzystywane przez środowisko w jakim się obracają.
Tym samym chciałbym się Was zapytać jak wygląda u Was kwestia przyjaźni? ? Jakie cechy powinien spełniać drugi człowiek byście mogli o nim pomyśleć jak o przyjacielu? Ilu macie przyjaciół- od czego zaczęła się Wasza przyjaźń?
The Dark... My favourite

Awatar użytkownika
IrekTki
Posty: 73
Rejestracja: środa, 16 listopada 2016, 12:29
Enneatyp: Mediator
Lokalizacja: Kielce

Re: Przyjaźń

Postautor: IrekTki » sobota, 18 lutego 2017, 20:34

Jako 4w5 widzące w sobie sporo z 9w1 jestem blisko twojego myślenia. Wlaściwie wszyscy ludzie, którzy widząc moją odmienność okazywali mi zainteresowanie, zrozumienie. To raczej nie byli ekstrawertycy, którzy lubią swoje towarzystwo.
Przyjaźnie widze chyba przede wszystkim jako lojalność. Jestem pijakiem, odstawiam kabarety...ktoś kto mnie wnosi nieprzytomnego pod drzwi jest moim przyjacielem. Ktoś kto pyta jak sie czuje nim jest. Ktoś cierpliwy kto słucha moich głupot i znosi to, ktoś kto mnie nie ocenia. Jest tych ludzi troche, to moja babcia(największy przyjaciel, nigdy złego słowa od niej nie dostałem), to mój dziadek(ósemka), to mój brat cioteczny(ktory mnie odwiedzi w przeciwieństwie do mnie), to kolega ze średniej(jedyny, ktory zapyta co jest grane), to kolega ze studiów(który nawet zadzwoni, a schizofrenia), to kolega z pracy(który jak ide na fajke zawsze zapyta o coś). Jest tych ludzi sporo a jestem z tych odludków totalnych :) W młodym wieku to sie chyba rodzi z jakiś podobieństw, wspólnych odmienności, cech podobnych. W starszym wieku dochodzi mądrość. Ja mam wyczulony zmysł na ludzi innych i traktuje ich specjalnie, bardzo ulgowo i otwarcie. W sumie jako człowiek wychowany na ewangelii moge traktować jako przyjaciela absolutnie każdego, pod jednym warunkiem. Moja wrazliwość na zło jest okrutna.
9w8. ISFJ - Introvert(88%) Sensing(16%) Feeling(47%) Judging(25%)

Awatar użytkownika
Reszka
Moderator
Posty: 101
Rejestracja: wtorek, 19 kwietnia 2016, 13:48
Enneatyp: Zdobywca
Lokalizacja: Okolice Poznania

Re: Przyjaźń

Postautor: Reszka » niedziela, 19 lutego 2017, 09:19

Fi5heR pisze:Jak wiadomo enneagramowe 9 (szczególnie te ze skrzydłem 1) są uznawane za te osobowości, które najłatwiej zjednują sobie innych ludzi m.in. przez swoją umiejętność płynięcia z prądem i rozumienia potrzeb innych.


Mnie ta cecha wręcz odpycha. Lubię ludzi, którzy są przebojowi i oryginalni, mają własne zdanie. Z 9 jest ten problem, że ten typ na początku wydaje się taki neutralny i nijaki, a to kompletna nieprawda. Tylko, że do takiego 9 jest trudno dotrzeć i poznać tą drugą stronę.

Znam cztery Dziewiątki, z czego z jedną bardzo dużo spędzałam czasu. Rozkręcała się z dobry rok. Kiedy miałam z nią zostać sama, to rozmowa się nie kleiła, ponieważ ona zawsze mi przytakiwała i sama nie zaczynała żadnych ciekawszych tematów. Dopiero po jakimś czasie zaczęła się robić coraz żywsza i rozmowniejsza. Okazało się nagle, że ma pasję oraz zainteresowania, którymi wcześniej nie chciała się dzielić. Niestety nasza znajomość nie skończyła się zbyt dobrze, ale nie wpływa to na fakt, że tej Dziewiątki na samym końcu nie mogłabym nazwać skrytą czy uległą. W pewnym momencie to ona rozdawała karty w naszej paczce i nie znosiła żadnego sprzeciwu :)
Nigdy też nie wiadomo co wyjdzie z takiego 9
3w4 sp/soc, LSE

Prawdziwie wielcy ludzie wywołują w nas poczucie, że sami możemy się stać wielcy. ~ Mark Twain

Awatar użytkownika
R25
Posty: 212
Rejestracja: środa, 27 maja 2015, 14:12
Enneatyp: Mediator

Re: Przyjaźń

Postautor: R25 » niedziela, 19 lutego 2017, 11:00

Ja to widzę tak:

Przyjaciel - wtedy gdy można bez obaw zejść na naprawdę głębokie poziomy swoich problemów, a nawet pomoże wyciągnąć to, co się skrzętnie przed sobą ukrywa. Zrozumie, zaakceptuje, oceni, ale nie osądzi. Można być razem, a nie tylko obok. Gdy się błądzi, pomoże wskazać problem, ustawić do pionu, nie zniechęci się trwale (może tymczasowo, aż opadną emocje itp.) i spróbuje pomóc przy innej okazji. NIE POŚWIĘCA SIEBIE za wszelką ceną - pozostaje sobą, ma swoje marzenia, pragnienia i problemy, a mimo to ciągnie ku górze i pomaga.

Przyjaciele - osoby, z którymi można Pogadać, pożartować, czuć się swobodnie, ale już nie poruszać tych głębokich rzeczy. Większe skupienie na byciu obok wspólnie, niż faktycznie razem. Wzajemna pozytywna i negatywna interakcja (nie ma problemów, jeśli czasem objawi się złość - wzajemne wybaczanie itp.)

Kumplostwo/ziomkostwo - podobnie jak wyżej, ale unikanie okazywania negatywów, nie poruszanie trudniejszych tematów, raczej komfortowe rozmowy na zwykłe tematy, pasje, zainteresowania, nastawienie na przyjemne spędzenie czasu. Sprawy i problemy głębokie pojawią się przypadkiem, jak się komuś wymsknie, ewentualnie ma taką osobowość, że wszystkich nimi obarcza. Jest chęć spotykania się

Znajomi - Rozmowy jak k/z, spotykanie się przypadkowe, zależne od losu, pracy itp.

Dalej jest cała reszta.

Tekst Reszki :thumbup:
9 Pro7 sx/sp EII INFP

Awatar użytkownika
tuzu
Posty: 6
Rejestracja: czwartek, 19 lutego 2015, 20:27
Enneatyp: Indywidualista

Re: Przyjaźń

Postautor: tuzu » czwartek, 8 czerwca 2017, 22:15

Ja może opowiem o mojej przyjaźni z jedną dziewiątką.

Jako 4w5 pokochałam, że miałam przy dziewiątce TYLE przestrzeni. Mogłam być słuchana i nawet karmiona (iluzorycznym czy też nie) zrozumieniem, czasem nawet podziwem. To mnie zbliżyło do dziewiątki, a potem jeszcze podobało mi się, że ja jako jedna z niewielu znałam o niej te wszystkie rzeczy, których w grupie nigdy nie pokazuje. Z boku ludzie w ogóle się zastanawiali, czemu ja się z tą dziewiątką zadaję, jest przecież taką przeźroczystą osobą, nic nie może mi dać. Nigdy nie rozumiałam o co im chodzi, ja widziałam ją jako taką skomplikowaną, z wieloma kompleksami zresztą.
Tu było trudniej, ale trochę jak odkrywca potraktowałam wyciąganie coraz więcej informacji z dziewiątki o niej samej, o jej najskrytszych niepewnościach również. Potem nawet starałam się jej pomóc ze zwalczaniem jej słabości, a jak się szybko przekonałam były to wieczne niezdecydowanie, okropnie niska samoocena, lenistwo, uległość oraz nieznośna ignorancja. Jeśli dochodziło do ostrzejszej rozmowy, którą chciałam emocjonalnie wstrząsnąć dziewiątką, kończyło się płaczem i kompletnym zamknięciem, nie ma tematu.
Było mi jej szkoda przez długi czas i przyjęłam rolę opiekuna do pewnego stopnia, jednak w pewnym momencie musiało się to skończyć. Kiedyś przyszły problemy i nie dało się doprosić o ich rozwiązanie, o jakąkolwiek konfrontację chociaż. Było mi ogromnie przykro, ale ostatecznie zostałam odepchnięta. Według dziewiątki to jest czas dla niej na regenerację, ale ona chyba nie rozumie (albo nie chce tego przyznać), że to jest zwyczajne porzucanie ludzi i ranienie ich tym samym.
Kiedy zobaczyłam, że zostaję odcięta okropnie mną to wzburzyło, a brak konfrontacji spowodował, że miałam ochotę się jakoś okrutnie zemścić, niech sprawiedliwości stanie się zadość.
Już nieważne co naprawdę dalej się działo, teraz ze sobą nie rozmawiamy, kontakt urwał się całkowicie.

Wywnioskowałam jednak, że przyjaźń wg dziewiątki to chyba wyidealizowana relacja, która realnie istnieje tylko i wyłącznie w ich głowie.
4w5, infj
Yo no aprendí a soltar amores
Yo no aprendí a dejarte ir

Awatar użytkownika
Ninque
Posty: 1228
Rejestracja: niedziela, 15 lipca 2012, 22:20
Enneatyp: Moja słodka tajemnica
Lokalizacja: Kraków

Re: Przyjaźń

Postautor: Ninque » poniedziałek, 21 sierpnia 2017, 21:12

Tuzu jest mi przykro z powodu sytuacji jaka spotkała Cię z tą konkretną dziewiatką, jednakże musisz wziąć pod uwagę ze byc może nie umiałaś jej pomóc i chociaż robiłaś to co uważałaś za najlepsze niekoniecznie było to dla niej najbardziej pomocne.
Twoje podejscie do tej sytuajci wydaje się być bardzo emocjonalne, i nie ma w tym nic dziwnego, w końcu miałyscie bliską relację ale takie wnioski:

tuzu pisze:
Wywnioskowałam jednak, że przyjaźń wg dziewiątki to chyba wyidealizowana relacja, która realnie istnieje tylko i wyłącznie w ich głowie.


są wynikiem jednego z podstawowych błędów poznawczych. nie można jednego epizodu przekładać na wszystko. "To nic nie znaczy to o niczym nie świadczy" cytując klasyka powiem.

Relacje z niezdrowymi 9 sa trudne tak samo jak z każdym innym niezdrowym typem.

Przyjaźń jest bardzo męcząca dla 9 czasem jak nie daje jej się przestrzeni na oddech i oczyszczenie.
Jeżeli można było zrobić penicylinę ze spleśniałego chleba, z pewnością da się coś zrobić też z Ciebie.

Awatar użytkownika
Orest_Reinn
Posty: 1597
Rejestracja: czwartek, 25 października 2007, 19:26
Enneatyp: Mediator

Re: Przyjaźń

Postautor: Orest_Reinn » niedziela, 27 sierpnia 2017, 09:49

tuzu pisze:Jeśli dochodziło do ostrzejszej rozmowy, którą chciałam emocjonalnie wstrząsnąć dziewiątką, kończyło się płaczem i kompletnym zamknięciem, nie ma tematu.
Wydaje mi się, że taka sytuacja jest powszechna w relacji 4/9. Dziewiątką nie da się wstrząsnąć, a w każdym razie nie z zamierzonym skutkiem. Nie rozwiązujemy swoich problemów emocjami i nie znosimy rozdrapywania ran.
Dla ciebie była to chęć pomocy, ale twoja dziewiątka czuła się przez ciebie atakowana. Może gdybyś znała wtedy enneagram, lepiej byście się wtedy nawzajem rozumiały i nie utraciły kontaktu.


Wróć do „Typ 9 - Mediator”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości