"Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

Ogólne dyskusje na temat Enneagramu
Wiadomość
Autor
Awatar użytkownika
Venus w Raku
VIP
VIP
Posty: 1058
Rejestracja: środa, 23 września 2009, 10:08
Enneatyp: Perfekcjonista

"Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#1 Post autor: Venus w Raku » wtorek, 13 kwietnia 2010, 04:09

Jest wiele wątków na forum dotyczących dzieciństwa, a więc przetłumaczyłam taki tekścik, który może być pomocny w lepszym zrozumieniu genezy danego typu i stanowić referencję w dyskusjach o Enneagramie.
Scenariusze Dzieciństwa dla Enneatypów
Powszechnie akceptuje się, że typ Enneagramowy ma zarówno genetyczny jak i środowiskowy pierwiastek, i dopiero wzajemne oddziaływanie tych dwóch czynników decyduje o końcowym typie. Ta teoria opiera się na założeniu, że są trzy główne kierunki, w których może kształtować się osobowość i, że rodzimy się z przewagą jednego z nich. Idąc dalej, ta teoria sugeruje, że posiadanie jednego z dziewięciu Enneagramowych typów jest wynikiem wzajemnego przenikania się cech, z którymi rodzi się dziecko (czynnik dziedziczny), a sposobu w jaki rodzic, czy główny opiekun wchodzi w kontakt z dzieckiem we wczesnym dzieciństwie (składnik środowiskowy).

Trzy Podstawowe Orientacje Osobowości
Trzy podstawowe orientacje osobowości są wyrazem Prawa Trzech, na których oparta jest cała koncepcja Enneagramu. Prawo to stwierdza, że istnieją trzy rodzaje przymusu, które działają w naturze ludzkiej - Przymus Aktywności, Przymus Reagowania i Przymus Neutralności, i że każda osoba rodzi się z naturalną preferencją jednego z tych kierunków.

Te trzy rodzaje przymusu są podobne do Horneyowskich Grup (agresywna, zgodna i wycofana), ale są używane tutaj w innym kontekście, a mianowicie do opisu wrodzonych cech dziecka i stylów zachowań rodzica, a nie utrwalonej już osobowości.


Oto cechy związane z każdą z tych podstawowych orientacji:

Aktywny = agresywny: wymagający, stanowczy, asertywny, apodyktyczny, mówiący bez ogródek, egocentryczny, wydający opinie, zdecydowany

Reagujący = zgodny: pomocny, wrażliwy, zaangażowany, uczuciowy, kochający, przyjacielski, współczujący, współdziałający

Neutralny = wycofany: unikający, obojętny, apatyczny, nieobecny, zamyślony, pełen rezerwy, powściągliwy, niedbały


Wydaje się, że każde dziecko przychodzi na świat z jedną z tych postaw wobec środowiska*, a każdy rodzic wychowuje swoje dzieci w pewnym stylu, który może być zgodny, ale nie musi zależeć od ich typu Enneagramowego.

Każdy typ Enneagramowy może korzystać z każdej z powyższych trzech orientacji, aby zajmować się swoimi dziećmi. Na przykład: Enneatyp 5 może być Reagującym rodzicem, Enneatyp 8 może być Neutralny w podejściu do swojego potomstwa, a Enneatyp 1 może skłaniać się ku Aktywnemu podejściu do wychowania. To co determinuje środowiskowy element przyszłego typu dziecka nie musi wynikać z głównego typu osobowości opiekuna, ale raczej z jego konkretnego podejścia odnoszącego się do relacji z danym dzieckiem.

(*) Wydaje mi się, że dziecko (bardziej niż rodzic) przychodzi na świat mając do dyspozycji wszystkie te trzy orientacje, ale używa głównie jednej z nich, aby przystowować się do życia. Co, jak myślę, zależy w głównej mierze od pierwszych tygodni/miesięcy życia i od tego jak dziecko postrzega świat wokół siebie (przyjazny - nieprzyjazny), stosunku opiekunów do niego w 1-szym roku życia i od odporności jego układu nerwowego... a dopiero później zaczyna się kształtowanie osobowości zgodnie z tym, co jest opisane w tym artykule [przyp. VR]

Scenariusze Wzajemnego Oddziaływania w Relacjach Dziecko-Rodzic

Poniżej przedstawiono 9 scenariuszy dzieciństwa, które odpowiadają każdemu typowi Enneagramu.

Aktywne Dziecko i Aktywny Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 8.

Dziecko i rodzic regularnie doświadczają otwartych konfliktów. Oboje mają różne plany, które są przeciwne, co daje podstawę do walki o dominację i istnienie wybychowej argumentacji. Aktywny Rodzic jest niecierpliwy i nie toleruje buntowniczego charakteru dziecka, a więc próbuje narzucić mu swoją wolę w sposób autorytarny. Z drugiej strony, Aktywne Dziecko staje się agresywne, kłótliwe i upiera się, aby postawić na swoim. Relacje między nimi stają się czymś w rodzaju ciągłej walki, co powoduje, że dziecko będzie później postrzegać świat jako pole bitwy.

Taka sytuacja w dzieciństwie zachęca dziecko, aby miało wyostrzoną spostrzegawczość na wychwytywanie słabości innych ludzi i pragnienie narzucania swojej własnej woli w sposób agresywny. Dziecko uczy się być asertywne, silne oraz neguje swoje lęki i poczucie zastraszenia. To są cechy, które musi posiadać, aby przeciwstawić się dominującemu rodzicowi i nadal zachować swoją wrodzoną Aktywną orientację.


Aktywne Dziecko i Reagujący Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 7.

Żądania, potrzeby i problemy Aktywnego Dziecka zwykle spotykają się z życzliwością i pełną wsparcia, i zachęty, postawą rodzica. To stwarza tolerancyjną atrmoferę, w której dziecko może wyrażać się otwarcie i otrzymywać uwagę bez większego wysiłku z własnej strony. Aktywne Dziecko staje się pewne siebie, beztroskie i oczekuje, że jego interakcje z innymi mają być pozytywne i korzystne dla niego. Reaktywny Rodzic jest współczujący i kochający, co stymuluje spontaniczną, radosną, zabawną, wesołą i zachęcającą do samowyrażania/samoekspresji stronę osobowości i daje dziecku dużo wolności osobistej.

Taka sytuacja w dzieciństwie wspiera rozwój radosnego i optymistycznego typu, który wie jak czarować i manipulować innymi, aby łatwo postawić na swoim i osiągnąć swoje cele. Zabawne i posiadające łatwość ekspresji dziecko może jednak w późniejszym życiu oczekiwać natychmiastowej gratyfikacji wszystkich swoich potrzeb i pragnień, i unikać inwestowania swojego czasu i wysiłku w osiągnięcie długoterminowych celów.


Aktywne Dziecko i Neutralny Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 4.

W tym związku, dziecko zazwyczaj stara się zdobyć uwagę obojętnego lub wycofanego rodzica, wyrażając się z coraz bardziej wzrastającą intensywnością, aż do momentu, kiedy otrzyma reakcję z jego strony. Aktywne dziecko może zachowywać się dramatycznie lub z przesadą, próbując w ten sposób dotrzeć do obojętnego rodzica. Neutralny opiekun zazwyczaj będzie ignorował potrzeby emocjonalne dziecka, sprawiając, że malec czuje się sfrustrowany, niezrozumiany i prawdopodobnie opuszczony. Czasami dziecko skieruje te negatywne uczucia do środka wierząc, że nie jest godne miłości i nie jest dostatecznie wyjątkowe, aby zasłużyć sobie na uwagę.

Taka sytuacja uczy Aktywne Dziecko, że jest odmienne od innych dzieci, które wydają się otrzymywać wsparcie, którego jemu brakuje. Chce samo sprawić, aby zostało usłyszane, a więc wzmacnia swoje uczucia, uciekając się do dramatycznego wyrażania swoich emocji. To dziecko może w późniejszym życiu stać się nadmiernie wrażliwe, artystyczne i teatralne, ale także może być melancholijne, czuć nienawiść lub wstręt do siebie i popadać w depresje.


Reagujące Dziecko i Aktywny Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 1.

Ta interakcja generalnie koncentruje się głównie na planach rodzica, które dziecko będzie wspierać w celu uzyskania pożądanej akceptacji. Aktywny rodzic będzie wymagający, dominujący i będzie krytykować wszelkie zachowania postrzeganie przez niego, jako "złe". Z drugiej strony, Reagujące Dziecko jest niezwykle wrażliwe na krytykę, a więc będzie starało się zmienić, dostosować i przestrzegać wartości, i punktu widzenia rodzica, będąc posłusznym, dobrze wychowanym i ogólnie rzecz ujmując będzie "dobrym dzieckiem". Taka postawa pomoże mu zbudować pożądane porozumienie z wymagającym opiekunem.

Z czasem dziecko nauczy się odkładać na bok swoje własne potrzeby, życzenia i pragnienia, aby robić to, co trzeba, aby być poprawne i moralnie etyczne. Ten typ w późniejszym życiu będzie wolał posiadać jasny zestaw standardów i zasad, których będzie przestrzegał. Będzie czuł się wartościowy i godny miłości tylko wtedy, kiedy jego życie jest bez zarzutu, przyzwoite i zgodne z jego zasadami uczciwości i sprawiedliwości. Rodzice nauczyli go, że akceptację można osiągnąć tylko poprzez posłuszeństwo i dyscyplinę.


Reagujące Dziecko i Reagujący Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 6.

To dziecko zwykle nawiązuje ścisły związek ze swoim opiekunem i będzie miało skłonności, aby stać się zależnym od opiekuńczej i kochającej postaci, która oferuje mu wsparcie i zrozumienie. Powstaje silne pragnienie harmonijnych związków i Reagujące Dziecko będzie odrzucać brak stabilności i konflikty, przez które czuje się zagrożone. Taki typ będzie szukać towarzyszy zabaw i grup, które podzielają jego wartości i zainteresowania, i będzie przyjmował stanowisko "My przeciwko całemu światu", co zwykle czyni w stosunku do nieznanych osób i okoliczności.

To Reagujące Dziecko będzie w późniejszym życiu preferowało "grać" zgodnie z regułami, aby ochronić się od wszelkiej dysharmonii, która będzie zagrażać wygodnym i wspierającym je związkom. Będzie wesołe, przymilne i lojalne wobec wybranych przez siebie grup i bliskich osób, przy jednoczesnym zachowaniu czujności i ostrożności, aby uniknąć konfliktów i ukrytych zagrożeń. Podejrzliwość w odniesieniu do motywów innych ludzi może pojawić się jako obrona przed opuszczeniem i odrzuceniem - faktem jest jednak, że wynika to z obawy przed utratą bezpieczeństwa i opieki.


Reagujące Dziecko i Neutralny Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 2.

W tym przypadku Reagujące Dziecko będzie zachowywać się w przyjemny, atrakcyjny i pociągający sposób, ale najprawdopodobniej spotka się z obojętnym stosunkiem ze strony Neutralnego Rodzica. Skonfrontowane z tą apatią i brakiem zainteresowania, dziecko może tylko uciec się do bycia coraz bardziej przyjemnym i uroczym nie do odparcia dla rodzica, aż uda mu się przebić skorupę obojętności i otrzyma porozumienie, którego sobie życzy. Taki typ będzie pomocny, współczujący, empatyczny, okazujący miłość i atrakcyjny, i będzie posiadał talent do "nadawania na tej samej długości fal" z rodzicem - wie kiedy i w jaki sposób zbliżyć się do niego, aby zdobyć jego uwagę.

Dorastając, Reagujące Dziecko będzie uczyć się oceniać i wyczuwać intuicyjnie nastroje innych ludzi, i będzie wiedziało dokładnie jak zaspokoić ich potrzeby, aby być docenianym i kochanym przez nich. Posiada szeroki repertuar uwodzicielskich zachowań i wie dokładnie, które podejście zastosować w celu skutecznego związania się z innymi ludźmi w bliskie relacje.


Neutralne Dziecko i Aktywny Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 9.

Neutralne Dziecko często jest przytłoczone i zastraszone przez kontrolującego i władczego Aktywnego Rodzica. Nie posiadając umiejętności do przebicia się, woli się ono wycofać i pozostać na uboczu, minimalizując swoje własne potrzeby i unikając rodzica w jak największym stopniu (jak najczęściej). W tych kilku przypadkach, kiedy dziecko wychodzi naprzeciw rodzicowi, to w rezultacie ma poczucie, że jest odrzucone i napastowane bez żadnego wyraźnego powodu, co powoduje, że ponownie się wycofuje. Samotność jednak jest również odczuwana jako odrzucenie i w niedługim czasie dzieciak staje się ambiwalentny zarówno do przebywania w samotności jak również bycia z innymi.

Przez większość czasu będzie starał się iść na kompromis. Ten typ będzie szukał towarzystwa, ale nie będzie angażował się (inwestował siebie) w nie, woląc pozostać w tle i płynąć wraz z prądem, częściowo odsunięty od tego, co faktycznie dzieje się w danej sytuacji. Kiedy jest sam, będzie unikał introspekcji (zagłębiana się w sobie), bo to przypomina mu uczucia depresji i odrzucenia z przeszłości, ale zamiast tego, raczej, będzie znieczulał się jedzeniem, telewizją lub innymi nieistotnymi czynnościami, aby uniknąć emocjonalnego bólu.


Neutralne Dziecko i Reagujący Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 5.

W tej relacji, Reagujący Rodzic jest skłonny dać wiele niepożądanej uwagi Neutralnemu Dziecku, które postrzega wspierający i czuły stosunek swojego rodzica, jako formę "duszenia". Dzieciak będzie miał tendencję wycofywania się z otoczenia woląc działać i rozmyślać w samotności. Jednak, w odróżnieniu od poprzedniej sytuacji (typ 9), w tym przypadku samotności nie będzie towarzyszyć uczucie odrzucenia. Przeciwnie, przebywanie w samotności jest kwestią wyboru i daje poczucie bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia, które opiera się na na przekonaniu, że zawsze jest ktoś do kogo dziecko może się zbliżyć, kiedy zdecyduje, że potrzebuje towarzystwa.

Takie dziecko jest prawdziwym samotnikiem, które woli i znajduje przyjemność w przebywaniu samo ze sobą. Dziecko jest pochłonięte własnymi przemyśleniami, wnikliwe i ma zamiłowanie do tego, aby uczyć się, i odkrywać rzeczy samodzielnie - zwykle odrzucając pomoc i interwencję z zewnątrz. Takie dziecko nie chce, aby mu przeszkadzano, ponieważ jego rodzic zwykle wprowadza tylko zamieszanie w jego życie, rozczula się nad nim i tłumi go swoją uwagą i domaganiem się bliskości.


Neutralne Dziecko i Neutralny Rodzic
Ta sytuacja wydaje się, że prowadzi do ukształtowania się osobowości typu 3.

W tej sytuacji, osamotnienie Neutralnego Dziecka jest wspomagane przez wycofanie się i obojętność jego rodzica, co niekoniecznie sprawia, że Neutralne Dziecko czuje się otwarcie odrzucone, ale raczej taka sytuacja intryguje je i staje się dla niego wyzwaniem. Poważny, skupiony i raczej bezemocjonalny, ten malec będzie głównie starał się zaspokoić - występującą okazyjnie - potrzebę zwrócenia na siebie uwagi poprzez wywieranie wrażenia na rodzicach swoimi wybitnymi osiągnięciami i wysokimi aspiracjami, które sprawiają, że czuje się godny aprobaty i wartościowy w ich oczach.

W późniejszym okresie życia, takie dziecko staje się motywowanym wewnętrznie człowiekiem sukcesu, który kładzie duży nacisk na osiąganie rezultatów, wydajność, skuteczność i wizerunek powodzenia, co sprawi, że inni będą go doceniać i podziwiać. Głęboko w sobie ma niechęć, aby był ignorowany ponieważ to sprawia, że zaczyna wątpić w swoją własną wartość. W związku z tym, ma tendencje do ukrywania swoich słabości i wad, a na zewnątrz przedstawia personę, która wzbudza pożadanie, jest atrakcyjna i "ma to wszystko", o czym inni tylko marzą.

Źródło: http://pstypes.blogspot.com/2010/01/chilhood-scenarios-for-enneatypes-law.html



wydzielam watek. /boogi
Ostatnio zmieniony wtorek, 13 kwietnia 2010, 04:16 przez Venus w Raku, łącznie zmieniany 1 raz.


1w9, 6w5, sp/sx

Snufkin
Posty: 5625
Rejestracja: piątek, 4 kwietnia 2008, 14:28
Enneatyp: Obserwator

Re: Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia

#2 Post autor: Snufkin » wtorek, 13 kwietnia 2010, 16:29

.
Ostatnio zmieniony środa, 16 czerwca 2010, 19:52 przez Snufkin, łącznie zmieniany 1 raz.
5w4, sp/sx/so
ILI - Ni, DCNH - CT(H)

Awatar użytkownika
kunanini
Posty: 118
Rejestracja: wtorek, 4 sierpnia 2009, 14:05

Re: Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia

#3 Post autor: kunanini » wtorek, 13 kwietnia 2010, 18:57

Dziecko aktywne-reagujące + reagujący rodzice = 7s6

Awatar użytkownika
Venus w Raku
VIP
VIP
Posty: 1058
Rejestracja: środa, 23 września 2009, 10:08
Enneatyp: Perfekcjonista

Re: Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia

#4 Post autor: Venus w Raku » wtorek, 13 kwietnia 2010, 19:22

Wygląda na to, że dwie osoby powyżej zauważyły prawidłowość. U mnie się też zgadza, szczególnie jak sięgnę pamięcią do dzieciństwa, to wola matki była niepodważalna (matka typ 6).
Ja: Reagujące Dziecko + Aktywny Rodzic = 1
Mój brat: Aktywne Dziecko + Aktywny Rodzic = 8
Mój małżonek: Aktywne Dziecko + Reagujący Rodzic (matka typ 2) = 7
1w9, 6w5, sp/sx

Snufkin
Posty: 5625
Rejestracja: piątek, 4 kwietnia 2008, 14:28
Enneatyp: Obserwator

Re: Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia

#5 Post autor: Snufkin » wtorek, 13 kwietnia 2010, 19:32

.
Ostatnio zmieniony środa, 16 czerwca 2010, 19:52 przez Snufkin, łącznie zmieniany 1 raz.
5w4, sp/sx/so
ILI - Ni, DCNH - CT(H)

Awatar użytkownika
Venus w Raku
VIP
VIP
Posty: 1058
Rejestracja: środa, 23 września 2009, 10:08
Enneatyp: Perfekcjonista

Re: Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia

#6 Post autor: Venus w Raku » wtorek, 13 kwietnia 2010, 19:40

Snufkin pisze:Trzeba jeszcze ustalić tego głównego rodzica.
Z reguły jest to matka, ale może być też i ojciec. Zależy kogo Ty postrzegasz, jako głównego opiekuna i na czyjej aprobacie Ci bardziej zależało. To może być trochę trudne dla 5, bo one chcą być zostawione w spokoju. Ten artykuł dotyczy małych dzieci, które jeszcze potrzebują opieki. Wydaje mi się, że najlepiej brać pod uwagę okres życia do 7 lat i tam szukać korzeni własnej osobowości.
1w9, 6w5, sp/sx

yusti
Posty: 4664
Rejestracja: niedziela, 22 października 2006, 17:54
Enneatyp: Perfekcjonista

Re: Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia

#7 Post autor: yusti » wtorek, 13 kwietnia 2010, 20:32

.
Ostatnio zmieniony czwartek, 14 października 2010, 21:50 przez yusti, łącznie zmieniany 1 raz.

Snufkin
Posty: 5625
Rejestracja: piątek, 4 kwietnia 2008, 14:28
Enneatyp: Obserwator

Re: Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia

#8 Post autor: Snufkin » wtorek, 13 kwietnia 2010, 20:52

.
Ostatnio zmieniony środa, 16 czerwca 2010, 19:52 przez Snufkin, łącznie zmieniany 1 raz.
5w4, sp/sx/so
ILI - Ni, DCNH - CT(H)

Awatar użytkownika
boogi
Pan Admin
Pan Admin
Posty: 5851
Rejestracja: czwartek, 23 października 2008, 22:48
Enneatyp: Perfekcjonista
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Re: "Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#9 Post autor: boogi » wtorek, 13 kwietnia 2010, 22:18

Lubie tabelki, wiec...

Kod: Zaznacz cały

          \ rodzic    aktywny    reagujacy    neutralny
  dziecko
aktywne                  8           7            4
reagujace                1           6            2
neutralne                9           5            3


Uwazasz sie za aktywnego rodzica? Wychowasz dziecko z Triady Gniewu. Reagujacy wychowaja Triade Intelektu a Neutralni Triade Uczuc.
Gwoli symetrycznosci pelnej - zamienilbym 4 z 3 w powyzszym ukladzie, tym bardziej, ze 4 pasuje mi do typu neutralnego a 3 do aktywnego raczej ("aktywne" przyjmowanie masek u 3 dla zdobycia uwagi rodzica i jego szacunku, "neutralne" odsuniecie sie w swoj swiat u 4 gdy nie ma uwagi), no ale wyjasnien przypuszczalnie moze byc wiele...

Ciekawa teoria, po krotkim nad nia namyslem zgadzam sie ze Snufkinem iz nalezy znalezc rodzica "podstawowego" - tego, ku ktoremu dziecko bardziej sie zwroci. Troche to stoi w sprzecznosci z teoria Riso i Hudsona odnosnie tego ze dziecko jest zwiazane w jakis sposob z jednym, dwojgiem lub zadnym z rodzicow (tutaj znajdujemy tylko rodzica), no ale tamta teoria tez jest propozycja a nie rozwiazaniem.

W moim wypadku: zdecydowanie jestem typem reagujacym, taka mam nature i nie widze przeciwskazan przeciwko uznaniu tego za ceche genetyczna. Przypuszczac moge, iz mialem aktywna w podejsciu matke i neutralnego w podejsciu ojca. Wydaje mi sie, ze zwiazany bardziej bylem z mama, ale to moze przez jej aktywnosc, zas podswiadomie bardziej z ojcem. Enneatyp 1w2/2w1 wpasowuje sie wrecz ksiazkowo w powyzsza teorie. Po kilkukrotnym przeczytaniu i chwili namyslu nad innymi opisami stwierdzam, ze one nie pasuja. Mam nadzieje, ze nie jestem juz enneagramowo spaczony ;)


Btw - dzieki Venus za kolejne ciekawe materialy ^^
"Jeśli chcesz ze mną rozmawiać, zdefiniuj terminy których używasz."
- Voltaire

>> bardzo dziwny link <<

Affects / Hornevian / Harmonic / Trifix

Awatar użytkownika
Grin_land
Posty: 2458
Rejestracja: niedziela, 31 maja 2009, 15:51
Enneatyp: Mediator
Lokalizacja: tryb koczowniczy

Re: "Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#10 Post autor: Grin_land » wtorek, 13 kwietnia 2010, 22:28

czyli Boogi jest 2 jednak!! :P
mnie najbardziej podpasował opis dla 1, opis dla 9 już ciut mniej, choć kto wie jak było? może właśnie wymagano ode mnie postawy reagującej, a ja się dla świętego spokoju dostosowałam? Opis dla 3 mi aktycznie nie podpasował zupełnie- to znaczy nie wyobrażałam sobie takiego układu..w koncu 3 jest chyba połączona z opiekunem (nie pamiętam)
ale dzięki Venus, świetny materiał!
IIIIIIIIIIIIIIIIIII
"infantyle najbardziej ojczą" R25
IIIIIIIIIIIIIIIIIII
Najmądrzejszy Post na Forum-dla 9
IIIIIIIIIIIIIIIIIII
"istnieje strasznie dużo nieaktywnej delikatności, która nie jest niczym innym jak lenistwem, niechęcią do wszelkich kłopotów, zamieszania czy wysiłku"

Awatar użytkownika
Venus w Raku
VIP
VIP
Posty: 1058
Rejestracja: środa, 23 września 2009, 10:08
Enneatyp: Perfekcjonista

Re: "Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#11 Post autor: Venus w Raku » środa, 14 kwietnia 2010, 06:00

Boogi wydzielił mój wątek z tematu "Enneagram - Linki do stron, artykuły, tłumaczenia", to sobie teraz możemy trochę enneagramowo poszaleć. Dzięki Boo, bo ja jakoś nie czułam się na siłach, żeby robić z tego nowy wątek.

Boogi, lubię tabelki, ale nie przyszło mi nawet do głowy, że można w tabelce... tylko, że ja ostatnio bardzo rozbiegana jestem i jedną ręką robię to, a drugą tamto.
boogi pisze:Gwoli symetrycznosci pelnej - zamienilbym 4 z 3 w powyzszym ukladzie, tym bardziej, ze 4 pasuje mi do typu neutralnego a 3 do aktywnego raczej ("aktywne" przyjmowanie masek u 3 dla zdobycia uwagi rodzica i jego szacunku, "neutralne" odsuniecie sie w swoj swiat u 4 gdy nie ma uwagi), no ale wyjasnien przypuszczalnie moze byc wiele...
Akurat w tej kwestii nie wiem. To raczej 3 i 4 powinny się wypowiedzieć. Faktem jest, że wspólny jest dla nich neutralny rodzic, ale nie znam na tyle dobrze żadnej 3 i 4, żebym nawet mogła spekulować na temat ich dzieciństwa. Tym niemniej 4 potrafią robić z pasją najbardziej szalone rzeczy, co może świadczyć akurat o ich aktywności, a 3 jednak wpasowują się w "kierat" życia codziennego. W pewnym sensie to właśnie 3 jest, w głębi siebie, uległe i dopasowane, i stara się dogodzić innym, a 4 aktywne, buntownicze, niezależne, nieposłuszne i niespokojne.

boogi pisze:Uwazasz sie za aktywnego rodzica? Wychowasz dziecko z Triady Gniewu.
To chyba jest jednak prawda. Dowodem na to jestem ja (1) i mój brat (8), a teraz mój bratenek (przypuszczalnie 9), który jest w życiu codziennym pod spotęgowanym wpływem aktywnych (agresywnych typów) jak jego rodzice i babcia, i każdy ma do niego pretensję, że separuje się od innych ludzi niezdając sobie z tego sprawy, że to właśnie oni są tego przyczyną, ale jak wychodzi do własnej rodziny, to jest właśnie traktowany jak w tym artykule - odrzucienie i wyśmiewanie się.
Ostatnio zmieniony środa, 14 kwietnia 2010, 07:34 przez Venus w Raku, łącznie zmieniany 1 raz.
1w9, 6w5, sp/sx

Awatar użytkownika
atis
Posty: 2788
Rejestracja: czwartek, 23 kwietnia 2009, 20:58
Enneatyp: Szef
Lokalizacja: różowy balonik

Re: "Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#12 Post autor: atis » środa, 14 kwietnia 2010, 07:32

Teoria nie do końca do mnie przemawia...
xxx xx/xx XXXx
Obrazek

Awatar użytkownika
Pędzący Bakłażan
VIP
VIP
Posty: 2637
Rejestracja: sobota, 15 listopada 2008, 21:44
Enneatyp: Entuzjasta

Re: "Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#13 Post autor: Pędzący Bakłażan » środa, 14 kwietnia 2010, 20:29

@Po pierwsze:
Grin pisze:czyli Boogi jest 2 jednak!!

Uparcie od 1,5 roku stawiam na 1w2. Po przeczytaniu tego tekstu i reakcji boogiego zdanie podtrzymuję. :mrgreen:

@A teraz o mnie.
Być może jestem tak zakorzeniony w typie 7w8, że przesłania mi to Obiektywną Prawdę Świata, ale czytając opis siódemki to faktycznie nawet byłbym skłonny się zgodzić. Moja mama raczej reagująca, ojciec neutralny (chociaż mógłby być też aktywny, to zależy z której strony na to spojrzeć).
Jako, że ostatnio rozkminiam nieco bycie ósemką, tekst na temat ósemek jako tako mi przypasił, ale jednak "wojny totalnej" to raczej nigdy nie toczyłem, raczej działałem na zasadzie "traktatów pokojowych", których opłacalność rozkładała się mniej więcej równomiernie dla obu stron.
Przez chwilę zastanowiłem się nad typem 5, ale zakładając, że bierzemy pod uwagę dzieciństwo do ok. lat 7, to ten przypadek jednak całkowicie odpada.

Czytając tabelkę boogiego mina mi nieco zrzedła, bo wychodzi na to, że będę miał dziecko z triady gniewu. Dlatego są 2 wyjścia. Albo wybrać im dobrą matkę (najlepiej reagującą) albo zbierać pieniądze na bunkier zamiast domu, bo jak mi się urodzą małe Pable i Mietły to będzie drugi Afganistan. :lol: :mrgreen:

Venus świetna robota. Zasługujesz na miano Przyjaciela Forum. :wink:

yusti
Posty: 4664
Rejestracja: niedziela, 22 października 2006, 17:54
Enneatyp: Perfekcjonista

Re: "Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#14 Post autor: yusti » środa, 14 kwietnia 2010, 20:55

.
Ostatnio zmieniony czwartek, 14 października 2010, 21:49 przez yusti, łącznie zmieniany 1 raz.

Awatar użytkownika
Rinn
VIP
VIP
Posty: 695
Rejestracja: sobota, 21 czerwca 2008, 21:12
Kontakt:

Re: "Scenariusze Dzieciństwa" dla Enneatypów

#15 Post autor: Rinn » środa, 14 kwietnia 2010, 21:15

Dzięki Venus, świetnie trafiłaś z tymi materiałami, ostatnio się nad tym zastanawiałam i myślałam, że fajnie by było znaleźć coś więcej na ten temat. W myślach mi czytasz. :wink:

W moim przypadku układ reagujący-reagujący chyba się zgadza. Ciężko mi określić głównego rodzica - nie wiem czy będzie to mama, tata czy może starszy brat. Do 7 roku życia to chyba bardziej tata o dziwo. W moich najwcześniejszych wspomnieniach ma właśnie podejście reagujące, poświęcał mi dużo uwagi i ciepła, byłam wtedy do niego bardzo przywiązana, pewnego razu oświadczyłam nawet, że jak będę duża to za niego wyjdę. :lol: Miał dużo większy autorytet niż mama, dużo bardziej zależało mi na jego uwadze. Potem niestety pokazywał neutralno-aktywną postawę. Jednak równie dobrze mogłabym tutaj podać mamę czy brata - oni również przejawiali postawy reagujące we wczesnych latach mojego życia. Brat też był dla mnie dużym autorytetem i poświęcał mi dużo uwagi. Wynika to pewnie z tego, że byłam hołubioną najmłodszą córeczką, wszyscy się ze mną cackali itd. I jak tu w takich warunkach wyrosnąć na jakąś Ósemkę-Armaggeddon? :P

PB pisze:Czytając tabelkę boogiego mina mi nieco zrzedła, bo wychodzi na to, że będę miał dziecko z triady gniewu.


Tylko wtedy, kiedy to Ty będziesz dla nich autorytetem, a nie żona. :D

boogi pisze:Gwoli symetrycznosci pelnej - zamienilbym 4 z 3 w powyzszym ukladzie, tym bardziej, ze 4 pasuje mi do typu neutralnego a 3 do aktywnego raczej ("aktywne" przyjmowanie masek u 3 dla zdobycia uwagi rodzica i jego szacunku, "neutralne" odsuniecie sie w swoj swiat u 4 gdy nie ma uwagi), no ale wyjasnien przypuszczalnie moze byc wiele...


Ja też zwróciłam na to uwagę. No ale może faktycznie jest jakiś punkt widzenia, który to uzasadnia. Prosimy forumowe Czwórki i Trójki o wypowiedź, chętnie się dowiem, jak one to widzą. :)
Ostatnio zmieniony środa, 14 kwietnia 2010, 21:22 przez Rinn, łącznie zmieniany 2 razy.
w lęku nie ma nic
czego trzeba by się bać

ODPOWIEDZ